Współczesność
Współcześnie nie wszyscy Indianie żyją w rezerwatach (w wuj sam i Kanadzie poniekąd więcej niż środek Indian mieszka współcześnie stanowisko ich terenem - również w miastach, jak i na wsi), jednakże nie wolno - zwłaszcza w Ameryce Północnej - traktuje rezerwaty w charakterze miejsca, aż do których chętnie wraca, iżby ogniskować się tam spośród rodziną i przyjaciółmi, brać wkład udział w lokalnych świętach, uroczystościach i ceremoniach (np. pow-wow, potlacz), poznawać - i w trakcie gdy niekiedy samemu uprawiać - tradycje przodków, czyli zwyczajnie zrzucić wolny termin "u siebie".
W USA, Kanadzie i niektórych państwach Ameryki Łacińskiej wszyscy Indianie mają zagwarantowaną konstytucyjnie pełnię praw obywatelskich (w poszczególnych krajach nastąpiło owo w różnych okresach XX w., chociaż aż do w dzisiejszych czasach zdarzają się: segregacja i problemy spośród praktyczną realizacją ich praw). Ich populacja mają działanie na zarządzanie swoimi rezerwatami zbytnio pośrednictwem lokalnych samorządów (kontrolowanych w różnym stopniu przez władze państwowe).
Na ich terenie rezerwatów istnieją zwykle co w żadnym wypadku podstawowe placówki oświaty i ochrony zdrowia, zaś w Ameryce Pn. - nie wolno współczesnych instytucji życia publicznego. W rejonach intensywnej gospodarki człowieka populacja rezerwatów prowadzą zwykle styl życia szacunkowy aż do dominującego w ich otoczeniu, utrzymując się spośród takich zajęć, jak praca dla instytucji rzadowych, rolnictwo, hodowla, rzemiosło, wymiana handlowa czyli turystyka. W rejonach bardziej izolowanych, uboższych czyli zacofanych gospodarczo, przynajmniej część mieszkańców rezerwatów prowadzi gospodarkę aż do pewnego stopnia samowystarczalną (rolniczo-hodowlaną, w trakcie gdy niekiedy też myśliwsko-zbieracką). Wielu - zwłaszcza w rejonach o najwyższym poziomie biedy i bezrobocia - otrzymuje też rozmaitą wsparcie zewnętrzną (od państwa i władz lokalnych, jednakże też od rozmaitych fundacji, organizacji społecznych, grup religijnych, itp.).
Indianie spośród rezerwatów mogą po domowemu wychodzić ich prowincja - np. w sprawie podjęcia nauki czyli pracy - (chociaż w przeszłości częstokroć wymagało owo zgody władz). Mogą też zazwyczaj powracać aż do nich oraz rozsądzać (lub współdecydować) o tym, na jakich zasadach mają prawo w rezerwacie mieszkać i prowadzić rozmaitą działalność (gospodarczą, handlową, edukacyjną, itp.) osoby spoza lokalnej społeczności czyli grupy etnicznej. W niektórych rezerwatach, zwłaszcza w Ameryce Północnej, znaczą część mieszkańców, prywatnych dzierżawców ziemi i przedsiębiorców stanowią w dzisiejszych czasach Metysi czyli przyjezdni nie-Indianie (akceptujący lokalne przepisy i tradycje).
Status legislacyjny części tzw. tradycyjnych tubylczych terytoriów oraz samych tubylczych grup etnicznych (w tym zwłaszcza niewielkich grup izolowanych w niektórych krajach Ameryki Łacińskiej), aż do w dzisiejszych czasach nie jest w sumie pokryty i pozostaje przedmiotem sporów Indian spośród władzami oraz obietem troski organizacji pozarządowych (NGO) i społeczności międzynarodowej (w tym agend i dokumentów ONZ).
Najbardziej znane są rezerwaty Indian w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, jednakże nazywane rezerwatami wydzielone obszary - służące zwłaszcza ochronie pierwotnych ludów tubylczych danego obszaru - istnieją też w niektórych innych krajach Ameryki Łacińskiej, w których przetrwały pierwotne społeczności żyjące we względnej izolacji od społeczeństwa narodowego (m.in. w Brazylii).